W zasuwach klinowych jest trójstopniowy system uszczelniający:

- Pierścień z gumy NBR,
- 4 O-ringi z gumy NBR,
- Uszczelka wargowa z gumy EPDM.

System nie wymaga obsługi.

W zasuwach nożowych występuje dwustopniowy system uszczelniający:

- Uszczelka dławicy z gumy NBR,
- Uszczelka obwodowa korpusu z gumy NBR.

System wymaga obsługi (docisk śrub dławicy).

Zasuwy klinowe można stosować w wodzie, ściekach i innych płynach nieagresywnych o zawartości suchej masy do 10%. Zasuwy nożowe stosuje się w ściekach o zawartości suchej masy powyżej 10%. Różnica wynika z innej konstrukcji zasuw (klin i nóż).

NBR jest odporny na działanie ścieków, węglowodorów alifatycznych, tłuszczy zwierzęcych, wody morskiej, jest podatny na promieniowanie UV. Stosowany w instalacjach gazowych, sprężonego powietrza, proszkowych i granulatowych. EPDM stosuje się dla wody pitnej, morskiej, przemysłowej, chłodniczej, odporny na promieniowanie UV.

- rodzaj zabudowy (międzykołnierzowa, jednokołnierzowa, dwukołnierzowa krótka, dwukołnierzowa długa, dwukołnierzowa długa z by-passem),
- średnica DN,
- owiercenie kołnierzy PN,
- ciśnienie pracy WP,
- rodzaj medium,
- materiał korpusu (żeliwo, stal, brąz),
- materiał dysku (stal nierdzewna, duplex, żeliwo, alu-brąz),
- rodzaj wykładziny (NBR, EPDM),
- powłoka/kolor (PUR 80 µm – pomarańczowy, epoksyd 100 µm – niebieski, epoksyd 200 µm – niebieski, EP1, 200 µm – czarny),
- rodzaj napędu (dĽwignia, przekładnia ręczna, napęd pneumatyczny, elektromechaniczny, hydrauliczny, montaż bezpośrednio na przepustnicy, montaż na kolumience),
- rodzaj zabudowy (budynek, komora, ziemia, na zewnątrz).

Przekładnie rozróżnia się ze względu na:

- ilość stopni:

• przekładnia jednostopniowa – w której współpracuje jedna para kół zębatych,
• przekładnia wielostopniowa np. dwustopniowa, trzystopniowa itd. - w której szeregowo pracuje więcej par kół zębatych; przełożenie całkowite przekładni wielostopniowej jest iloczynem przełożeń poszczególnych stopni.

- umiejscowienie zazębienia:

• zazębienie zewnętrzne,
• zazębienie wewnętrzne.

- rodzaj przenoszonego ruchu:

• przekładnia obrotowa - uczestniczą w niej dwa koła zębate,
• przekładnia liniowa - koło zębate współpracuje z listwą zębatą tzw. zębatką. Ruch obrotowy zamieniany jest w posuwisty lub na odwrót.

- wzajemne usytuowanie osi obrotu:

• przekładnia czołowa - w której obie osie obrotu leżą w jednej płaszczyĽnie. Takie przekładnie występują w dwóch odmianach:
• przekładnia walcowa,
• przekładnia stożkowa,
• przekładnia śrubowa (zębata) - w której osie obrotu leżą w dwóch różnych płaszczyznach.
Takie przekładnie występują w dwóch odmianach:
• przekładnia hiperboloidalna (o osiach zwichrowanych),
• przekładnia ślimakowa (o osiach prostopadłych).

Kawitacja jest zjawiskiem polegającym na gwałtownej przemianie fazowej z fazy ciekłej w fazę gazową pod wpływem zmiany ciśnienia. Jeżeli ciecz gwałtownie przyśpiesza zgodnie z zasadą zachowania energii, ciśnienie statyczne cieczy musi zmaleć. Dzieje się tak np. w wąskim otworze przelotowym zaworu albo na powierzchni śruby napędowej statku.

Temperatura wrzenia cieczy zależy od jej ciśnienia i im ciśnienie to jest niższe, tym niższa temperatura wrzenia. Lokalny spadek ciśnienia statycznego prowadzić może do wrzenia cieczy i tworzenia się pęcherzyków gazu (ang. cavity = dziura, ubytek). Kiedy ciecz opuści obszar szybkiego przepływu, ciśnienie statyczne ponownie rośnie. Pęcherzyki zapadają się, a często gwałtownie implodują, co wytwarza fale uderzeniowe.

Głównym czynnikiem wpływającym na występowanie kawitacji jest temperatura cieczy. Wpływ na zjawisko kawitacji w cieczy o danej temperaturze mają przede wszystkim jej prędkość, kształt powierzchni z jaką się kontaktuje, występowanie w cieczy zanieczyszczeń i inne.

Miejsca powstawania kawitacji:

- Części ruchome urządzeń:
• łopatki turbin,
• wirniki pomp,
• śruby okrętowe.

- Części nieruchome urządzeń:
• gwałtowne zawężenia przekroju przepływu,
• miejsca dławienia za pomocą dysz,
• miejsca dławienia za pomocą zaworów kulowych, zasuw lub przepustnic acentrycznych.

Skutki kawitacji:
- hałas o natężeniu do 100 dB,
- wibracja elementów,
- erozja elementów,
- zakłócenia przepływu.

Zjawisko implozji - może przebiegać w różnych kierunkach, w zależności od panujących warunków ciśnienia np. wewnątrz rury lub na ścianie rury.

Szczególnie sprzyjające warunki:
• duża różnica ciśnień,
• spadek ciśnienia cieczy,
• duża prędkość przepływu.

Minimalizowanie wpływu kawitacji:
- projektować zasuwy klinowe, zawory kulowe i przepustnice jako elementy tylko i wyłącznie odcinające z funkcją zamknij - otwórz, nie regulacyjne!!!,
- do regulacji używać wyłącznie zaworów regulacyjnych, które muszą być dobrane w zależności od konkretnych warunków przepływu, a ich dodatkowe wyposażenie musi uwzględniać ekstremalne warunki w jakich przyjdzie im pracować,
- zadbać o właściwą gospodarkę powietrzem, stosując w odpowiednich miejscach zawory powietrzne o właściwych parametrach pracy - wykonując pod tym kątem analizę hydrauliczną całych rurociągów,
- unikać warunków, które szczególnie sprzyjają występowaniu kawitacji.

To nagły wzrost ciśnienia towarzyszący szybkiemu zatrzymaniu przepływu cieczy, na przykład poprzez gwałtowne zamknięcie zaworu. Wartość uzyskanego ciśnienia zależy od sprężystości objętościowej cieczy, sprężystości rur, oraz szybkości zatrzymywania przepływu. Po nagłym wzroście ciśnienia cieczy następuje jego spadek i seria tłumionych oscylacji ciśnienia, rozchodzących się z prędkością charakterystyczną dla fali dĽwiękowej w danej cieczy. Przyczyną uderzenia hydraulicznego jest zgromadzona w płynącym strumieniu cieczy energia kinetyczna, która ulega zamianie na energię potencjalną ściśliwości cieczy i sprężystości rur. Wzrost ciśnienia może być tak duży, że może spowodować pęknięcie rurociągu, lub uszkodzenie ściany w miejscu zamocowania rury.

Fala uderzeniowa ciśnienia - przemieszczająca się w przewodzie z dużą prędkością strefa rozdzielająca ciecz o zmniejszonej prędkości i większym ciśnieniu, od objętości cieczy w której panują jeszcze niezmienione warunki ruchu ustalonego.

Przebieg zjawiska uderzenia hydraulicznego zależy od:

• prędkości przepływu,
• ściśliwości cieczy,
• średnicy rurociągu,
• sprężystości ścianek rurociągu.

Najbardziej charakterystyczne warunki sprzyjające wywołaniu uderzenia hydraulicznego w sieciach:

• raptowne otwarcie lub zamknięcie przepływu,
• zanik dopływu prądu do silnika pompy,
• raptowne włączenie lub wyłączenie pompy,
• szybkie napełnianie lub odwadnianie rurociągów,
• pęknięcia rurociągów.

Do środków zapobiegających lub częściowo ograniczających niekorzystne skutki uderzenia hydraulicznego, należą:

• użycie zaworów, w których nie następuje gwałtowne zatrzymanie przepływu (regulacyjne),
• zastosowanie elementów rur wykonanych z materiałów o większej elastyczności (np. polietylenu),
• umiejscowienie w pobliżu zaworów dodatkowych boczników z elastycznego materiału,
• napowietrzenie strumienia płynącej cieczy, zwiększające jej ściśliwość,
• powolne otwieranie i zamykanie zaworów odcinających – szczególnie zaworów kulowych i przepustnic,
• zastosowanie pomp z funkcją „slow-start” oraz „slow-stop”,
• stosowanie zaworów zwrotnych z tłumikami,
• stosowanie zaworów powietrznych.

Uderzenie hydrauliczne dodatnie - podwyższenie ciśnienia wskutek szybkiego zmniejszenia prędkości lub zatrzymania przepływu strugi.

Uderzenie hydrauliczne ujemne - obniżenie ciśnienia wskutek szybkiego zwiększenia prędkości lub rozpoczęcia przepływu strugi.

Uderzenie hydrauliczne proste - czas zamknięcia zasuwy krótszy od okresu fali – czasu powrotu fali odbitej.

Uderzenie hydrauliczne złożone - czas zamknięcia zasuwy dłuższy od okresu fali – czasu powrotu fali odbitej.

0,1 bar – jest to punkt zamknięcia zaworów kinetycznego i automatycznego; umożliwia pracę przy niskich ciśnieniach w sieci.

0,8 bar - następuje koniec fazy kinetycznej; umożliwia odpowietrzanie z bardzo dużą prędkością (prędkość dĽwięku).

Dysza automatyczna: 7 - 21 mm²
Dysza kinetyczna: 100 - 17662 mm²

Zawory Regulacyjne Redukujące Ciśnienie (P.R.V.) są automatycznymi zaworami regulacyjnymi, które redukują wyższe ciśnienie przed zaworem do niższego stałego ciśnienia za zaworem bez względu na zmienny przepływ i zmieniające się ciśnienie przed zaworem.

• Prędkość przepływu,
• Bezwzględne ciśnienie za zaworem,
• Stosunek ciśnienia przed i za zaworem,
• Różnica ciśnienia,
• Wielkość rurociągu,
• Przyszłe zapotrzebowanie.

Posiada niski moment oporu, odporny na korozję, nie ulega zapiekaniu.

Skrzynki FUTURA są lżejsze i mniej wytrzymałe od skrzynek CLASIC.

Zalety przepustnic:

- budowa kompaktowa (zwarta) – oszczędność miejsca,
- mniejsza waga,
- niższa cena,
- regulacja przepływu,
- przepływ prostoliniowy,
- mniejszy czas zamknięcia/otwarcia.

Jest to autorytet zaworu (przepływ w m³/h przy spadku ciśnienia 1 bar).

Potrzebna jest obejma typ 10 lub 730 (zależnie od materiału rury), zasuwa przyłączeniowa typ 03/40 oraz aparat nawiercający.

Zawory sterowane są poziomem wody (pływak unosi się lub opada zależnie od poziomu wody w zaworze). Po przekroczeniu wartości ciśnienia cieczy w rurociągu równej 0,8 bar, następuje koniec fazy kinetycznej i początek fazy automatycznej, która umożliwia odpowietrzanie z bardzo dużą prędkością (prędkość dĽwięku). Opatentowana uszczelka rozwijana w łatwy sposób zamyka i otwiera zawór, zatrzymując lub upuszczając powietrze.

Struktura GGG jest taka że szybciej koroduje niż GG.
Żeliwo sferoidalne jest materiałem bardziej elastycznym niż żeliwo szare.
Materiał – GGG – jest ważny przy zasuwach klinowych kołnierzowych (występujące naprężenia). Przy zasuwach nożowych (konstrukcja płaska) nie występują duże naprężenia w związku z tym wystarczającym materiałem jest GG.

W zasuwach ze trzpieniem wznoszącym występuje prostoliniowe przenoszenie siły. Przy niewznoszącym trzpieniu moment skręcający jest bardziej niekorzystny.

W żeliwie sferoidalnym grafit ma kształt kulisty, natomiast w żeliwie szarym ma kształt włóknisty/płatkowy.

Zawór typu ECV jest zaworem zwrotnym zapobiegającym niepożadanemu przepływowi zwrotnemu w rurociagu.

Zastosowanie:
W systemach dostarczania wody (dystrybucja, uzdatnianie itp.), nawadniania, w systemach grzewczych, stoczniowych, w procesach przemysłowych (płyny i gazy).

Wskazania temperaturowe:
EPDM -30°C do 110°C
NBR 0°C do 90°C

Przyłącza:
Zawór zwrotny typu ECV jest zaprojektowany do montażu w systemach rurowych z przyłączami kołnierzowymi (PN10, PN16 itd.).
Korpus bezkołnierzowy, płytkowy powinien być zaciśnięty pomiędzy dwoma kołnierzami o powierzchni płaskiej lub z przylgami (kołnierze z szyjka lub płaskie). Należy zastosować odpowiednie uszczelki pomiędzy zaworem a kołnierzami.

Dla przepustnic DN 50 – 200 WPmax = 16 bar; dla DN250 – 300 WPmax = 2,5 bar.

- rodzaj zabudowy (zasuwa / przepustnica),
- rodzaj napędu (on/off / regulacyjny),
- ciśnienie pracy WP,
- wielkość kołnierza przyłączeniowego F,
- owiercenie kołnierza przyłączeniowego PN,
- max. moment obrotowy otwarcia / zamknięcia M,
- czas zamknięcia / otwarcia T,
- rodzaj przyłącza (stały trzpień B3 / wznoszący trzpień A).